Gast
2010-04-01

zomaar

een mooi gastenboek

ik ben het gaan lezen om dat ik sinds kort werk met mensen die autisme hebben

en hoop zo van het gasten boek nog veel te leren

heb bewondering voor de ouders die er voor zorgen en ik hoop dat iedereendoor andere mensen worden begrepen

janniek

flower fairy
2009-12-26

moeder van drie kinderen met pdd -nos

hallo,  ik ben een moeder van vier kinderen ,waarvan er drie pdd-nos hebben nu ben ik op zoek naar  pictogramen die ik kan copieeren om zo een weekplanner te maken ,ik weet pas sinds begin 2009 dat mijn kinderen dit hebben ,sindsdien is er een wereld voor mijn open gegaan ,eindelijk vallen puzzels op hun plaats ,wij mijn man en ik voelen ons alleen een beetje alleen hier in enschede , vrienden hebben we niet overigens heeft mijn man de kenmerken

jose
2009-11-11

zoon 20

Hallo,

Sinds 1,5 jaar weten we dat onze zoon van 20 jaar Pdd-Nos heeft.  Wat ik op dit moment zoek is contact met mensen die ook in deze situatie verkeren. Dus later ontdekken wat er aan de hand is met je kind. Ineens is alles veranderd, hij gaat nu een andere opleiding doen, woont sinds kort zelfstandig met begeleiding doormiddel van een PGB. Wij hebben dus nu weinig grip op hem en er gaat veel 'fout'. We willen hem meer loslaten maar dit lukt zo niet. Dit is echt een help vraag. Want we lopen vast.

 groetjes Jose

Bies
2009-07-08

mijn dochter en ik

Hallo,

Ik ben zelf een moeder van 2 dochters.  Bij de jongste is sinds paril ll. ass geconstateerd.  Daarvoor op 5 jarige leeftijd ADHD, dus kreeg zij rilatine.  Na een jaar gingen we op bezoek bij een neuroloog, maar deze eageerde niet op mijn vraag dat zij reageert op de medicatie.  6 maand later krijgen we een andere neuroloog aangewezen die er wel aandacht aan schenkt maar alles is nog in orde.  6 maand later terug op controle met het rapport van het kind onder de arm.  Het rapport is niet goed en ik dring nog eens aan dat zij reageert op de medicatie en tijd na tijd steeds duidelijker.  Er moet een nieuwe test volgen want er klopt iets niet.  Voor die test moeten wij 1jaar en 6 maand wachten. ondertussen zit zij al in het 2° leerjaar en heeft het moeilijk, maar met onze hulp lukt het nog op de valreep.  Als zij in het 4° lj. zit komt de uitnodiging voor de testen.  Ondertussen is zij getest en het resultaat is geen ADHD maar ASS.  Het eindresultaat op school is zeer goed voor taal niveau3° lj. en zeer slecht voor rekenen niveau 4° lj.  Dus een 2° keer zittenblijven.  Eigenlijk zou ze naar een type 7 onderwijs moeten omdat zij ook verstandelijk net iets tekort komt maar daar zijn de wachtlijsten 2 tot 3 jaar.

We blijven haar helpen wat niet gemakkelijk is, ze mag op haar huidige school blijven mits GON begeleiding , toezicht CLB en revalidatie.  We hopen dat het mag lukken want zij is daarbij nog heel erg verlegen.

Nu  hoe meer ik teweten kom over ass, ik wou zeker de testen omdat zij hetzelfde meemaakt als ik maar in mijn tijd werd er nog niet naar omgekeken, en ik heb het geluk dat mun iq waarschijnlijk hoger is, moest ik het alleen uitvechten maar ik had het ook moeilijk en eens in het middelbaar kenden de leerkrachten mij ook niet meer zo goed.  Ik  haalde mijn diploma en deed zelfs hogere studies, regentaat, maar zakte voor het lesgeven.

Kunnen jullie raad geven wat ik moet doen en wat het betekent om zich op latere leeftijd te laten testen.

Grts Bies

susan
2009-06-08

hoe leer ik mijn puber om te gaan met een autistische vader

hallo allemaal, wat een goede site! dat op de eerste plaats!

ik ben een moeder van twee jongens, ik leef al ruim 5 jaar bescheiden van mijn ex man, de vader van mijn twee kinderen. daty ik gescheiden ben heeft te maken met dat ik vermoedens heb dat mijn ex man een vorm van autisme heeft, nooit is het erkent door hulpverlening ofzo,maar de vermoedens zijn er al jaren en ook anderen zien toch wel "vreemd"gedrag bij mijn ex man.

hij kan zich bijvoorbeeld niet inleven in de gevoelens van de kinderen, hij groeit niet met ze mee, niet naar hun behoeftes, interesses enz. nu is vorige jar bij mijn jongste zoon van 6 jaar autisme tot uiting gekomen, ook heeft hij adhd. hij gebruikt inmiddels medicatie en het gaat verders prima met hem. maar mijn andere zoon van nu ruim 11 heeft toch wel moeite met zijn vader, hij mist de persoonlijke aandacht van papa, echt echte contact zeg maar.

beide kinderen gaan om het weekend naar hun vader, maar vader weet al jaren niet de weekenden met zijn kinderen op de goee manier te vullen. hij hopt van opa en oma naar andere bezoeken en zo hebben mijn kindern eigenlijk weinig tot geen direct  en echt contact met hun vader die ze toch al bar weinig zien. ook komt vader nooit op school kijken bij mijn oudste zoon, gewoon eens even na school de klas in lopen om met mijn zoon samen eens wat werkjes te bekijken of wat dan ook. mijn zoon heeft wel bij zijn vader kenbaar gemaakt dat hij het elke keer naar opa en oma gaan niet meer leuk vind, hij heeft er niets te doen en de volwassen mensen praten maar en hij moet zich dan maar weer vermaken met zijn ds. maar vader negeerd mijn zoon zijn onvrede en gaat vrolijk verder met altijd naar opa en oma te gaan, vaak gaan ze er in de middag al naar toe, blijven eten en na het eten weer naar huis. wat mijn zoon zo mist is pure aandacht van papa, dat is wat vader hem nooit zal kunnen geven omdat hij een autist is, ze kennen wel oiefde natuurlijk,maar brengen het ongelukkig tot uiting. nooit haald vader zijn kinderen eens wat extra op, ik vecht hier al jaren voor,maar tervegeefs. als ik vader confronteer met mijn zoon zijn onvrede negeerd hij dat, en zegt hij letterlijk dat mijn zoon niet zo moet zeuren en overdrijven. ik heb vader ook geconfronteerd met dat ik denk aan autisme,maar ook dat ontkent hij en hij legt totaal de link niet naar zichzelf nu mijn jongste bewezen autime heeft. hoe kan ik het voor mijn oudste kind nou makkelijk maken is mijn vraag, heeft iemand hier ervaring mee. ik heb inmiddels een hulpverlener ingeschakeld waar mijn zoon eens onafhankelijk zijn ei kwijt kan met de hoop dat mijn zoon het positieve in zijn vader naar boven haald en leerd omgaan met de gebreken en hoop die hij nog altijd heeft naar zijn vader. ik weet als geen ander dat vader hier nooit in zal veranderen natuurlijk. een gesprek met mij, vader en zoon heeft ook totaal geen zin omdat vader alles zal tegenspreken.

graag hoor ik tips ideeen hoe hier meer om te gaan.

mvg susan

@b
2009-04-28

re help

Hoi, dank je voor je verhaal. Je hebt het gevoel er alleen voor te staan. Ik heb voor je gezocht.

klik hier

Gast
2009-04-27

help
mijn vriend heeft pddnos, hij  en ik hebben nu zo'n drie jaar een relatie en wonen ook samen dit gaat op zich goed maar er zijn dingen dat het dus merkbaar is nu dat hij pddnos heeft ik lees hier ook veel over en toch vraag ik om hulp (zelf zegt ie dat dit niet zo ishet hele verhaal dat hij dus geen pddnos heeft ok het is gediagnostiseerd destijds nou en... ofwel ik trek mij er niets van aan wat mensen zeggen en er is zelfs een PB'ergewwest toen hij met begeleid wonen onder contact stond dat hij er niet hoorde...hij is ook zeer intelligent etc.. maakt er af en toe misbruik van!!! hierover maak ik mij wel eens kwaad...laat dit ook meermaals merken aan hem etc. hij begrijpt dit dan ook dus ik twijfel wel vaak of hij misschien een verkeerde diagnose heeft gehad. is tot 2x toe uit huis geplaatst. en toch... er zijn wel degelijk momenten dat hij het heeft zoals zijn eigen gang gaan  je vraagt iets van hem dagelijkse verplichtingen hij vergeet t gewoon of doet t niet ja later maar goed en dan het gevoelsaspect.... ik merk heel veel aan hem en hij komt er ook wel mee maar pas als het te laat is of ik moet t uit hem trekken dus veeeeeeeel praten en dan komt het hele verhaal uit en ook de dingen waar hij mee zit. ik ben nu een beetje aan het einde van mijn latijn heb hulp nodig maar hij wil geen profs meer om hem heen hij wil dit samen met mij oplossen alleen ik weet dat ik er dan toch nog er alleen voor kom te staan en dat wil ik niet. heeft iemand hier ervaring mee wat kan ik doen om maar een beetje rust te creeeren. in begin ging dit nog maar ik ben dat moment ff kwijt om het maar even wanhopig te zeggen graag een reactie hierop groetjes b.

Gast
2009-03-16

Mooie site, nu de inhoud nog

Mooie site, goede vormgeving, makkelijk navigeerbaar... allemaal goede randvoorwaarden om een goede informatieve site op te zetten.

Qua inhoud is het echter nog mager.

Gast
2009-02-24

Leuk!

Hoi Dick,

Wat een leuke, goede site heb je gemaakt zeg! Ik had 'm al wel bij je hyves zien staan, maar wist niet dat je die zelf hebt gemaakt. Ik heb 'm eens even doorgelezen. Succes ermee.

Groetjes Yvonne.

Gast
2009-02-03

Re Angelique

Hoi Angelique,

Fijn dat je uitzicht hebt op. Nog 9 weken is vermoeiend. Na zo'n spannende periode hoe verder. Ook met je kind, wat heel veel aandacht vraagt.
Vooral het stuk over duidelijkheid in persoon (te vinden op deze site) heb je denk ik op dit moment veel mee te maken. Hier staan de meest praktische tips voor jezelf in het omgaan met in. Daarbij kun je kijken hoe je jouw kind zijn wereld voorspelbaarder kunt maken.

Verder heb ik lopen zoeken naar een goed begrijpbaar boek. Bij bol.com zag ik deze; Mijn kind heeft autisme , Auteur: M.H. Vermeulen & Peter Vermeulen.

Verder wil ik je wijzen op de mogelijkheid om een account aan te maken (onder de vakjes inloggen). Hiermee kun je op het forumgedeelte van de site komen en vragen plaatsen.

Met vriendelijke groet, Dick